Α.Ηargreaves

Στις πιο αυστηρές, ακμαίες (και μάλλον σπάνιες) μορφές τους, οι συνεργατικές κουλτούρες μπορούν να επεκταθούν σε από κοινού εργασία, αλληλοπαρατήρηση και εστιασμένη διερεύνηση βάσει προβληματισμών, με τρόπους οι οποίοι διευρύνουν την πρακτική κριτικά, ψάχνοντας για καλύτερες εναλλακτικές, σε μια διαρκή αναζήτηση της βελτίωσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι συνεργατικές κουλτούρες, δεν είναι χαριτωμένες, αυτάρεσκες, ούτε πολιτικά εφησυχασμένες. Αντίθετα μπορούν να οικοδομήσουν συνολική ισχύ και αυτοπεποίθηση σε κοινότητες εκπαιδευτικών που είναι ικανές να αλληλεπιδρούν με γνώση και σθένος  με τους φορείς της καινοτομίας και μεταρρύθμισης, ικανές και πρόθυμες να επιλέξουν ποιες καινοτομίες θα υιοθετήσουν, σε ποιες να προσαρμοστούν και σε ποιες να αντισταθούν ή να αγνοήσουν, ανάλογα με τους σκοπούς και τις ιδιαίτερες συνθήκες.